Kadınlar olarak esasen yaşam boyunca gerek evliliğin veya ilişkinin sürdürülebilmesi ve hep “düzelir” düşüncesi bir yanda diğer yandan da fedakar yapımız nedeniyle birçok şeyi kabulleniyoruz. Şiddet ve aldatma gibi iğrenç durumlarda bunlar arasında maalesef ki yer alıyor.
Hayatın karmaşası içinde akıp giderken pek çok durumun kanıksandığını ve sorgulanmadan yaşandığını fark ederiz. Bu sessiz kabullenişler bazen toplumsal bir baskıdan bazen de sadece huzuru koruma isteğinden kaynaklanır. Özellikle kadınlar yaşamları boyunca dile getirmedikleri ancak omuzlarında taşıdıkları pek çok görünmez yükle baş başa kalırlar.
Bu kabullenişler çoğu zaman birer fedakarlık gibi görünse de aslında derinlerde yatan birer sabır hikayesidir. Kendi sesini duymak yerine başkalarının mutluluğunu ya da düzenin devamlılığını önceleyen bu yaklaşım bir süre sonra karakterin bir parçası haline gelir.
Görünmeyen Zihinsel Yük ve Evdeki Mesai
Modern dünyada ne kadar eşitlikten bahsedersek edelim zihinsel yükün büyük bir kısmı hala kadınların omuzlarındadır. Bir evin sadece temizlenmesi ya da yemek pişirilmesi değil o evin tüm organizasyonel süreçlerinin yönetilmesi de sessizce kabullenilen bir görevdir. Buzdolabındaki eksiklerden çocukların okul masraflarına kadar her şeyi akılda tutmak aslında bitmek bilmeyen bir mesai anlamına gelir.
Bu zihinsel yorgunluk çoğu zaman fiziksel yorgunluktan daha ağır basar ancak bu durum bir standartmış gibi algılanır. Kadınlar da bu bitmek bilmeyen planlama sürecini çoğu zaman bir şikayet konusu yapmadan doğal bir süreç olarak hayatlarına dahil ederler.
Güzellik ve Kusursuzluk Beklentisinin Baskısı
Toplumun belirlediği estetik standartlara uyum sağlama çabası yine kadınların sessizce içselleştirdiği durumlardan biridir. Her daim bakımlı görünmek, zamana karşı direnmek ve her durumda şık kalmak bir zorunluluk gibi sunulur. Bir güzellik algısı etrafında şekillenen bu beklentiler kişinin kendisine ayırdığı zamanın büyük bir kısmını bir başkası için hazırlanmaya ayırmasına neden olur.
Aynadaki görüntüyle kurulan ilişki bazen bir takıntıya dönüşse de bu süreçler genellikle büyük bir kabullenişle yürütülür. Yaş almanın getirdiği çizgileri gizlemeye çalışmak ya da bedensel değişimleri saklama ihtiyacı duymak bu sessiz anlaşmanın en belirgin örneklerindendir.
İlişkilerdeki Duygusal Sigorta Rolü
Bir yuvanın huzurunu sağlamak ya da bir ilişkinin dengesini korumak genellikle taraflardan birinin daha fazla esnemesiyle mümkündür. Sağlıklı bir evlilik ya da uzun süreli birlikteliklerde kadınlar çoğu zaman “idare eden” taraf olmayı sessizce kabul ederler. Tartışmaları büyütmemek, karşı tarafın eksiklerini kapatmak ve duygusal boşlukları doldurmak birer görev gibi üstlenilir. Bu durum zamanla kişinin kendi duygularını bastırmasına ve sadece ortamın sükuneti için kendi isteklerinden vazgeçmesine yol açabilir. Bu fedakarlık döngüsü dışarıdan bakıldığında bir başarı gibi görünse de içeride büyük bir duygusal birikime neden olabilir.
Kariyer ve Anne Olma Arasındaki Denge Çıkmazı
İş dünyasında var olmaya çalışan bir kadının aynı zamanda kusursuz bir ev hayatı yürütmesi beklentisi en büyük sessiz kabullenişlerden biridir. “Her şeye yetişebilirsin” mottosu altında gizlenen bu ağır yük kadının hem profesyonel hem de özel hayatında sürekli bir suçluluk duygusuyla yaşamasına neden olur.
İşteyken evdeki sorumlulukları, evdeyken ise yarım kalan işleri düşünmek kronik bir stres kaynağıdır. Bu ikili hayatın yarattığı baskı sanki normal bir durummuş gibi karşılanır ve kadınlar bu yükü taşırken çevrelerine “her şey yolunda” mesajı vermeye devam ederler. Kendi ihtiyaçlarını en sona atan ve başkaları için yaşayan bu profil toplumun temel taşını oluştursa da bireyin kendi içsel yolculuğunda büyük gedikler açabilir.
Yorumlar kapalı.